Natuurlijk speel je op verschillende gitaren. Voelen hoe de een speelt, hoe de ander klinkt, wat je voor sound krijgt als je een bepaalde melodielijn bespeelt. Soms imponeert het je, de andere keer biedt het een vrij matig gevoel.

Hieronder vermeld ik de gitaren waar ik op gespeeld heb en wat mijn ervaringen zijn.

 

Fender. Nadat ik contact had met ex Shocking Blue-gitarist Leo van de Ketterij werd ik gegrepen door het geluid van de Fender gitaar. Het geluid van de Telecaster imponeerde mij door de scherpe klank. Toch ging mijn verlangen direct uit naar de Stratocaster en kocht mijn eerste Fender gitaar model Stratocaster Anniversary. Een 25-jarig jubileumgitaar, zilverkleurig en het woord Anniversary op de voorzijde gezet. Uiteindelijk beviel deze gitaar mij niet. Gewicht was vrij groot en de hals vrij smal. Wilde ik lekker soleren of hammer-on gaan spelen, dan kon je daar wel eens last van hebben. Het geluid zelf was heerlijk en echt Fender. Wat wil je? Op zich was het een vrij exclusieve gitaar.

Later ruilde ik deze in voor de Fender Stratocaster Elite. En die heb ik nog steeds. Zal niet snel weg gaan. Altijd als een soort werkpaard beschouwd maar zijn herkenbare sounds en een 3 knoppensysteem in plaats van 5 standenschakelaar. Actieve midboost en speciale gegoten Fender elementen. Deze blijft mooi en uniek. (www.fender.com)

 

Teye guitars. Als je een van de modellen in je handen hebt gehad krijg je een probleem: je wilt deze niet meer afstaan! Een betere gitaar ken ik niet. En dat hebben de grootste gitaarfabrikanten bevestigd door hun lof-uitingen. Zelfs de grootste nog levende gitaarbouwer, mister Les Paul himself verklaarde dat hij eindelijk na al die jaren een gitaar in handen heeft die dezelfde kwaliteit heeft als de zijne! Een groter compliment is niet mogelijk! (www.teye-guitars.com)

 

Gibson. De oude gitaren zijn prachtig. Superkwaliteit met een meesterlijke klank. Vooral met de bekende PAF’s als elementen krijg je dat herkenbare van de Gibson Les Pauls. Ook The Paul van vorige eeuw is indrukwekkkend. Jammer dat de huidige Gibsons zo sterk in kwaliteit zijn gedaald terwijl de prijs hetzelfde is gebleven. (www.gibson.com)

 

Ibanez. Een echte Japanner. Maar dan ook een van de topkwaliteit die in de gitarenwereld te krijgen is. Meestergitaristen zoals Steve Vai en Joe Satriani hebben hun naam uitgeleend voor enkele bijzonder mooie en goed klinkende gitaren. Ik speelde eens op een Steve Vai model en vond het niet leuk meer. Het speelde zo makkelijk weg dat je er niet meer bij hoefde na te denken! Zo vanzeflsprekend en veelzijdig: van metal tot jazz was geen enkel probleem. Prachtige Di Marzio elementen zaten er ook op. Echte aanrader om uit te proberen. Maar dan wel van de topklasse. (www.ibanez.com)

 

Crafter. Een groot assortiment van zowel elektrisch, semi akoestisch alsook gewoon akoestisch. Ikzelf heb een gelimiteerde versie, de Millennium. Een oplage van 200 stuks waarvan 6 in Nederland waren verkocht. Wel moet de Crafter nog goed afgesteld en de frets beter gelijmd worden. Maar dan heb je ook een gitaar die veel mogelijkheden biedt. Leonardo Amuedo heeft een endorsement bij Crafter. (www.crafterguitars.com)

 

Ovation. Wie kent die gitaar niet met de ronde achterkant? Materiaal dat in de vliegtuigbouw wordt gebruikt voor o.a. Hefschroeven. Superlicht, ijzersterk met een heel dun fineerlaagje van hout aan de binnenzijde. Hierdoor blijft de warme klank gewaarborgd maar heeft de gitaar een sterke buitenzijde die niet snel stuk te krijgen is. Een heel goede gitaar die het liefst wel plugged gespeeld dient te worden. Ik heb eens op een topmodel gespeeld die het bereik van twee octaven had. Weergaloos mooi en heerlijk in de hand. Nog steeds een stille wens deze ergens te kunnen vinden. (www.ovationguitars.com)

 

Gretsch. Nog zo’n gitaar waarvan ik niet kan afblijven. Dankzij Chet Atkins, de Rosenberg Trio en Brian Setzer heeft deze gitaar volledig mijn hart gestolen. Zijn unieke geluid kan zowel in de jazz alsook in de rockabilly mijn hartje sneller doen laten kloppen. Flink sparen dus! (www.gretsch.com)

 

BC Rich. Een gitaar die vooral voor de rockers aantrekkelijk is. Ik heb een topmodel in mijn handen gehad waarbij een ingebouwde overdrive-knop geplaatst was. Zeer indrukwekkend voor dit genre. Niet alleen qua geluid. Ook de uitstraling laat niets te wensen over! (www.bcrich.com)

 

PRS (Paul Reed Smith). Weer zo’n geweldige gitaar met een fabuleus eigen geluid. Geweldige bouw, topkwaliteit. Ik heb eens de Dragon bespeeld. Een gitaartje van toentertijd 25.000,- gulden. Zeer exclusief en uiteraard in zeer beperkte oplage gebouwd. Wat een prachtgitaar was dat. Trouwens, ik vind de meeste modellen heel aantrekkelijk! Carlos Santana en Al Di Meola bespelen deze gitaren op hun eigen virtuoze manier. Goed lusiteren dus! (www.prsguitars.com)

 

Taylor. Een van de bekendste akoestische gitaren. Prachtige klank, warm maar niet overdadig. Als je een Taylor in je handen hebt speel je zo de sterren van de hemel. Alleen al vanwege de klankkleur. Probeer deze maar eens uit en je weet waarover ik het heb. (ww.taylorguitars.com)

 

Epiphone. De goedkopere gitaar die onder de paraplu van Gibson valt. Maar zeker net zo aantrekkelijk door zijn prijs/kwaliteit verhouding. Ik heb op verschillende modellen gespeeld en moest vaak erkennen dat deze nagenoeg identiek zijn aan de Gibson. Slash heeft onder zijn naam een Les Paul model bij Epiphone. Dat wil wel wat zeggen! (www.epiphone.com)

 

Squier. Het kleine broertje van Fender. Soms kreeg ik een Squier in mijn handen die voor geen meter te bespelen was. Andere keren speelde ik hiermee een Amerikaanse Fender helemaal mee weg. Als je het treft heb je voor weinig geld een heerlijk klinkende gitaar in je handen. Vaste gitaar van Jeff Healey. Hoor hem maar eens spelen op zijn  Squier bij het nummer While My Guitar Gently Weeps. Je bent verkocht. (www.squierguitars.com)

 

Mguitar (Martin & Co.). De Martin gitaren. Akoestisch en minstens net zo goed als de Taylor. Martin heeft veel varianten en ik heb op enkele goede modellen gespeeld waarbij de klankkleur mij zo ontzettend mooi overkwam. Ja... Ook deze staat op mijn verlanglijstje. Die is al heel lang geworden! (www.mguitar.com)

 

Larrivee. Eigenlijk l’Arrivee. Maar in de volksmond zeg je hetzelfde. Een Canadees topmerk van dezelfde kwaliteit als de Taylor, de Lowden, de Martin maar dan met zijn eigen sound en modellen. Zeker het proberen waard! (wvww.larriee.com)

 

Zion. Deze elektrische gitaar is een tijd heel populair geweest in Nederland. Vooral met zijn Joe Barden pick-ups was dit een heerlijke gitaar om te bespelen. Al enige jaren niet meer in de winkels gezien. Website is wel aanwezig dus je kunt deze nog steeds bestellen! (www.zionguitars.com)